درختانی که به زغال تبدیل شدندو چشمههایی که خاموش ماندند
به گزارش پایگاه خبری بهار اهواز، با آغاز فصل گرم، بار دیگر نگرانیها درباره آتشسوزی جنگلها و تخریب منابع طبیعی کشور افزایش یافته است. در یادداشت پیشرو، آقای مهران فتحی مقدم، پژوهشگر و فعال حقوق محیط زیست، با نگاهی تلخ اما واقعگرا به وضعیت کنونی جنگلها، خسارات ناشی از بیتوجهیها و تخلفات زیستمحیطی را به تصویر کشیده و بر ضرورت اقدام فوری تاکید کردهاند.
آتش در جان طبیعت: فصل داغ، زخمهای تازه
با فرارسیدن فصل گرم، دوباره سایهی سنگین آتشسوزی بر جنگلها و مراتع کشور سنگینی میکند. سالهاست که طبیعت این سرزمین بیصدا قربانی میشود؛ قربانی ارهموتورهایی که خواب کوه را میشکنند، شعلههایی که در سکوت مسئولان قد میکشند، و زبالههایی که آتش را به جان برگ و خاک میاندازند.
درختانی که ایستاده مردند: روایت تلخ زغال و خاکستر
این روزها، کمتر نشانی از بلوطهای باشکوه، کاجهای خجسته یا بیدهای مجنون در دل جنگلهایمان مانده است. بسیاری از آنها یا در آتش سوختند، یا تکهتکه شدند و سر از بازار زغال درآوردند.
درختانی که قرنها ایستاده بودند، حالا خاموشاند و خاکسترشان با باد میرود.
بحرانهای پنهان: از کوهخواری تا مرگ چشمهها
پدیدههایی چون کوهخواری ، ویلاسازی غیرمجاز، مرتعخواری و تبدیل جنگل به زغال نه تنها چهرهی طبیعی سرزمین را دگرگون کرده، بلکه جامعه را با بحرانهای زیستمحیطی، اقتصادی و روانی روبرو ساخته است.
آمارها و تصاویر تلخِ چشمههای خشکشده، پرندههای مهاجرو آتشسوزیهای زنجیرهای، هر روز هشدار میدهند که اگر نجنبی طبیعت میمیرد.
زبالهها، جرقههای خاموشی جنگل
در این میان، نقش زبالههای رهاشده بهویژه بطریهای شیشهای و پلاستیکی که در اثر انعکاس نور خورشید تبدیل به جرقهای مرگبار میشوند کماهمیتتر از اره و تبر نیست.
فصل تابستان، با همهی شور و هیجانش، به کابوسی برای منابع طبیعی تبدیل شده؛ اما گویا نه گوش شنوایی هست، نه ارادهای برای تغییر.
قانون هست، اجرا کو؟
قوانین کم نیستند، قانون حفاظت از جنگلها و مراتع، قانون بهسازی محیط زیست، و مواد مشخصی در قانون مجازات اسلامی، همه به روشنی با تخریب طبیعت مخالفت دارند.
آنچه نیست، اجرای مؤثر، نظارت دقیق و ارادهای واقعی برای مقابله با متخلفان است.
بذر امید: راهکارها و مسئولیت جمعی
اکنون زمان آن است که مردم، رسانهها، دانشگاهیان و دلسوزان طبیعت صدای خود را بلندتر کنند. لازم است:
– جنگلها از زبالهها پاک شوند؛
– با پدیدههای کوهخواری، زغالسازی غیرمجاز و ساختوسازهای شبانه برخورد قاطع شود؛
– نهادهای مسئول، گزارش عملکرد خود را شفاف منتشر کنند؛
– و نهالی از امید در دل قانون و جامعه کاشته شود.
درخت، فقط چوب نیست؛ حافظهی جمعی ماست، پناهگاه پرندگان است، و پارهای از هویت این خاک است.
اگر امروز نایستیم، فردا حتی برای حسرت خوردن هم دیر خواهد بود.
مهران فتحی مقدم
دلتنگ درختان سوخته و چشمههای خشکیدهی باغملک و کمربند سبز خوزستان
سلام عرض ادب احترام
فرمایشات شما بسیار عالی ومتین
من همه جوره تا پای جان هستم
عاشق طبیعت هستم .