جنگ ناتمام بومیها و غیر بومیها عامل اصلی عقب ماندگی اهواز و خوزستان / تظاهر به انقلابیگری آفتی برای منافع ملی
به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی بهار اهواز، رضا خبازان خبرنگار سابق خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) و مدیر مسئول پایگاه خبری و تحلیلی بهار اهواز با بیش از ۱۵ سال سابقه فعالیت میدانی و تخصصی در عرصه اطلاعرسانی، در یادداشتی جنگ بومیها و غیر بومیها را یکی از دلایل اصلی عقب ماندگی فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خوزستان برشمرد.
وی در ادامه یادداشت خود آورده است: خوزستان همواره در دو دهه گذشته به رغم مدیریت ضعیف و ناکارآمد برخی مدیران ، نمایندگان و دولتمردان، توسط تعداد اندکی از مدیر انقلابی و جهادی روند رو به رشدی را به کندی سپری کرده و پس از این سال ها این مسیر توسعه همچنان به سختی پیش می رود.
از جمله دلایل اصلی کندی این مسیر توسعه و عقب ماندگی خوزستان از سایر استانها و عقب ماندگی به اصطلاح کلانشهر اهواز از تمامی شهرهای کشور، نبود متخصص در مسئولیتهای تخصصی ، عدم شایسته سالاری ، درگیری های داخلی مدیران نارکارامد و غیر همسو با نظام و انقلاب، رشد قارچگونه آقازادهها و تکثیر آنها در ادارات و شرکتهای بزرگ، عدم ماندگاری مدیران کارآمد در پستهای کلیدی، نمایندگان ضعیف و خنثی در مجلس شورای اسلامی ، منفعتطلبی برخی از مردان و … است.
هر یک از این موارد را به تنهایی می توان در چندین جلد کتاب چندصد صفحهای با عنوان «خیانتکاران خوزستان پس از انقلاب» در تاریخ به ثبت رساند اما نه قلمی برای نوشتن وجود ندارد نه اراده ای برای رسوایی این خیانتکاران.
اگر بخواهیم به بخش کوتاهی از این موارد اشاره کنیم باید اولویت ها را که بیشترین آسیب را به مردم و خوزستان وارد کرده است مطرح کنیم که یکی از اصلیترین آنها نگاههای قومیتی و خصمانهای است که در این استان وجود دارد و مانند وزنه ای به پای دلسوزان بومی و غیر بومی سنگینی می کند.
شاید دیگر همه مردم استان حتی کودکان هم با واژههایی از قبیل « فلان مدیر کجایی است، بومی یا غیر بومی و از چه خاندانی است ، فلان مدیر غیر بومی به دنبال منافع شخصی است و به آشنایان خود بیشتر از بومیها پروبال می دهند، انقلابی است یا غیر انقلابی ( همان موضوع انقلابسنجی)، نیروی بومی از کجا آینده ، به واسطه کدام آشنا ، دزد است یا مفسد یا تهمتهایی از این قبیل ، آشنا باشند. بخصوص زمانی که نزدیک انتخابات شورای شهر یا مجلس می شویم و یا پس از انتخابات ریاست جمهوری و تغییر دولتها ، با چنین مواردی بیشتر مواجه می شویم که دیگر به امری عادی تبدیل شده و یکی از دلیل اصلی فاصله مردم از نظام نیز همین امر است و بعضاً رسانه های معاند و دشمنان قسم خورده نظام از این افشاگریها و خودزنیهای داخلی به شود خود بهرهبرداری می کنند و تاکنون هزینههای سنگینی نیز برای انقلاب و نظام به همراه داشته است.
اما نکته قابل توجه این است که افرادی که دم از انقلاب و انقلابیگری میزنند بعضاً خود آتشبیار معرکه می شوند و از دشمن بیشتر به نظام آسیب می رسانند. اگرچه در این شرایط بازهم به موارد اصلی می توان بازگشت که همان عدم شایسته سالاری در انتخاب مدیران و عدم اعتماد به نیروهای متخصص و جوان است.
همگان با این ضرب المثل آشنا هستند ؛ از ماست که بر ماست ؛ بسیاری از مشکلات کنونی خوزستان و بخصوص اهواز هزار داماد هم همین موضوع است ؛ مسئولان بیشترین انرژی خود را روی درگیریهای داخلی و جنگهای قومی میگذارند و خدمت به مردم را که شعار اصلی انقلاب و نظام و تاکید رهبر کبیر انقلاب و رهبر معظم انقلاب است را در اولویت آخر قرار می دهند و بعضاً هم با پایان مسئولیتشان و یا عزل شدنشان ، خدمت به فراموشی سپرده می شود.
رهبر معظم انقلاب بارها و بارها در بیانات خود تاکید کردند که این انقلاب به آسانی بدست نیامده و همگی باید از آن حراست کنیم ؛ چرا برخی از مسئولان استانی و کشوری بر خلاف منافع ملی و سیاست های رهبر معظم انقلاب عمل می کنند ؟
بی شک رسانه ها در این روزهای حساس که با هجمه های سنگین جنگ فرهنگی و هیبریدی دشمن مواجه هستیم، نقش پررنگ و برجسته ای است ؛ اما مقابله با این نبرد فرهنگی و برجسته کردن دستاوردهای انقلاب و امیدبخشی به جامعه نیازمند تمرکز ، تشکیل اتاق فکر و سیاستگذاری درازمدت است که این خودزنیهای داخلی و تنشهای بین مسئولان و دمیدن برخی از اهالی رسانه به این آتش شعلهور ، مانع اقدامات موثر برای دفاع از منافع ملی و آرمانهای انقلاب و نظام است.
در ماهها و سالهای اخیر به کرات شاهد جنگهای زرگری میان مسئولان استان با یکدیگر بودهایم و برخی از این مباحث به درگیری و تنش و حتی برخورد فیزیکی نیز کشیده شد که در دوران خود هم آبروی استان و مردم خوزستان را به خطر انداخت و هم تبعاتی برای نظام داشت و هیچگاه هم شاهد یک عذرخواهی ساده نبودیم چرا که برخی از مقامات و مسئولان کشور عذرخواهی را در شأن خود نمیدانند و روز به روز گستاختر و جایگاه آن ها در هر مسئولیتی که بودند محکمتر شد.
در این بین نیز افرادی بودند که از سر دلسوزی و به اصطلاح ژن خوب بودنشان برای این استان چشمانداز روشنی را ترسیم کردند اما مافیای قوی موجود در استان، عمر خدمتی آنها را به سر رساند و هرکدام را به بهانه مختلفی کنار زد تا خوزستان بشود جولانگاه آقازادهها، متصلان، نورچشمیها، دلالان و مافیایی که قارچگونه سال به سال رشد کردند و هیچ قدرتی هم جلودارشان نبود و نیست.
اگرچه نباید از تلاشهای بی وقفه دستگاههای نظارتی و امنیتی محترم استان برای برخورد با متخلفان و سودجویان، غافل شد اما ریشه تنومند فساد، رانت و پولشویی تنها با بگیر و ببند قطع نمی شود و قطعا نیازمند برخوردی قاطع و فرااستانی است.
مردم خوزستان را شاید دیگر همه جهان می شناسند که مردمی ولایتمدار، مومن، خون گرم ، شهید پرور و مخلص نظام و انقلاب هستند و در هر عرصه ای با حضورپرشور خود مشت محکمی بر دهان دشمنان داخلی و خارجی کوبیدهاند اما آیا این مردم با غیرت باید مسئولانی چنین ضعیف داشته باشند ؟ چرا نباید از حداقل امکانات رفاهی و اجتماعی برخوردار باشند ؟ چرا باید روزانه شاهد درگیرهای داخلی بر سر قدرت و میز و صندلی باشند ؟ آیا جیب برخی از مسئولان پس از ۴۳ سال هنوز پر نشده است ؟ آیا نخبگان و متخصصان و فارغ التحصیلان دانشگاه هنوز باید برای مشارکت و دعوت بکار در حوزه های تخصصی، چشم انتظار معجزهای فراملی باشند؟
بهتر است خودمان را گول نزنیم ! ناکارآمدی و ضعف مدیریتی و عدم توسعه یافتگی را نباید بر گردن جنگ تحمیلی، آمریکا و برجام و سران 1+5 و دولتهای قبل بیندازیم بلکه مشکل اصلی این مردم و این استان ، مدیرانی هستند که حتی پس از دوران خدمت قانونی خود نیز صندلی ریاست را رها نکرده و ادارات و ارگانها را به محفل خانوادگی تبدیل کردهاند و برخی رسانههای استان را نیز برای خود به عنوان سنگر انتخاب کردند تا از آسیبهای احتمالی جلوگیری کنند!
اما متاسفانه در حوزه خدمات شهری، شورای شهر و شهرداری اهواز که به نسبت سایر دستگاهها و ارگانها با مردم ارتباط بیشتری دارند ، در ماههای اخیر اتفاقات عجیب و غریبی رخ داده است که واقعا باید آن را در تاریخ ثبت کرد !
شهرداری اهواز در سالهای اخیر شاهد تغییرات گستردهای بوده و هریک از شهرداران نیز با یک رویکرد خاص این مسئولیت را پذیرفته است ؛ تعدادی از شهرداران بومی و تعدادی نیز غیر بومی بودند اما نکته قابل توجه به دور از نوع عملکرد آنها که در جای خود قابل بررسی است ، همان موضوع جنگ قومیتهاست که اتحاد و همدلی چندین ساله در استان را زیر سوال برده است .
آیا ضمانتی وجود دارد که نیروهای بومی در توسعه و آبادانی درخشان باشند ؟ آیا ضمانتی هست که اگر یک استان یکدست بومی باشد روز به روز پیشرفت کند؟ تمامی کشورهای توسعه یافته با جمع آوری نیروهای متخصص از هر نژاد و قومی به این درجه از رشد و تکنولوژی رسیده آمد! چرا با دست خود تیشه به ریشه این استان می زنیم و غیر بومی های متخصص را سیبل می کنیم ؟ این استان در مقطعی نیز به دست بومیان بوده چه گلی به سر شهرهای استان زده اند که جای دفاع داشته باشد ؟
شورای شهر اهواز که از همان ابتدا خود صلاحیت شهرداران را تایید میکند پس از مدتی به جان شهرداران می افتاد و درگیری اعضای شورای شهر با شهردار مانند یک داستان تکراری تا جایی ادامه پیدا می کند که شهردار عزل می شود و همه کمکاریها گردن یک نفر می افتاد و افشاگران دست بکار می شوند که این فرد دزدید و برد و باید به مردم پاسخگو باشد ! اما نکته مهم اینجاست که این افراد که خود رای به صلاحیت شهردار می دهند چه اتفاقی رخ می دهد که خود از منتقدان اصلی شهردار می شوند ؟ اگرچه قطعا باید کمکاری و ناکارآمدی شهرداران توسط شورای شهر مورد ارزیابی و نظارت دقیق قرار گیرد اما این نظارت نباید به سمت خصومتهای شخصی و تنشهای دشمن شادکن پیش برود.
مردم خوزستان و بخصوص کلانشهر اهواز دیگر از این کشمکشهای بچگانه و بی پایه و اساس خسته شدهاند؛ چرا باید دستاوردها و تلاشهای دولت سیزدهم که بسیاری از آنها برای اولین بار پس از ۴۳ سال حاصل شده و بخش عمده ای از این پروژه ها ترمیم و اصلاح بسیاری از ویرانههایی دولتهای گذشته است، در این هیاهوی جنگ های قدرت گم شود و آنگونه که باید دیده نشود ! این کارشکنیها ، خودزنی ها، افشاگریها که این روزها بین مقامات عالی کشور هم مد شده است، خیانت به انقلاب، نظام و خون شهداست.
آیا شهدای انقلاب، دفاع مقدس، مدافع حرم و امنیت جان خود را برای این کشور اسلامی فدا کردند که اکنون عدهای چپاولگر بر مسند قدرت بنشینند و مردم را رئیت بخوانند و یکهتازی کنند ؟
امید است با تدبیر رهبر معظم انقلاب و به دنبال آن تمامی زیر مجموعه های وزارتی و نهادهای انقلابی و در پایین دست نیز تمامی ادارات و دستگاه ها به دور از کینه و نفرت ، به دور از تنش های قومی ، شخصیتی و سیاسی و حزبی همگی یک هدف کلی را که همان حفظ آرمان های نظام و انقلاب است را دنبال کنند و انعکاس این اتحاد و همدلی بی شک نیازمند رسانه ای پویا و قوی است.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید