داروسازی ایران در تقاطع افتخار و چالش
به گزارش پایگاه خبری بهار اهواز ، پنجم شهریور، روز ملی داروساز در تقویم ایران، مصادف با زادروز محمد بن زکریای رازی، دانشمند بزرگ ایرانی است. این روز به منظور تجلیل از خدمات داروسازان و بزرگداشت این چهرهٔ برجسته تاریخ پزشکی و شیمی نامگذاری شده است.
جمهوری اسلامی ایران به لحاظ ظرفیتهای بالای پژوهشی، تحقیقاتی و تولید انواع داروهای انسانی، دامی و گیاهی و همچنین سنتز مواد مؤثره دارویی، از جایگاه بسیار ممتازی در منطقه و حتی در مقایسه با بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی برخوردار است.
خوشبختانه در حال حاضر حدود ۱۷۰ کارخانه تولید داروهای انسانی و دامی، ۳۸۰ کارخانه تولید و فرآوری داروهای گیاهی، ۴۳ کارخانه تولید مواد اولیه، ۸۰ شرکت وارداتی ثبتشده دارو، ۶۰ شرکت پخش سراسری، ۱۸۰ شرکت پخش استانی و بیش از ۱۵ هزار داروخانه در ایران فعال هستند.
با نگاه اقتصادی و صادراتی به کشورهای همسایه، خاورمیانه و آفریقا و با توجه به تقاضای روزافزون این جوامع در حوزه سلامت، میتوان از بازار پررونق محصولات دارویی، مکملهای غذایی و بهداشتی بهره مناسبی برد. صنعت داروسازی ایران با ایجاد اشتغال و افزایش تولید داخلی، سهم بسزایی در توسعه اقتصادی و کاهش وابستگی به واردات دارد؛ بهطوری که بیش از ۹۰ درصد مواد اولیه مورد نیاز آن در داخل کشور تأمین میشود.
با توسعه تحقیقات، حمایت از تولید داخلی و توجه به فرهنگ غنی استفاده از گیاهان دارویی، این صنعت میتواند به یکی از پیشروترین صنایع منطقه تبدیل شده و علاوه بر دستیابی به خودکفایی دارویی، در ابعاد کلانی مانند اشتغالزایی، امنیت غذایی و توسعه پایدار نقش آفرینی کند.
چالشهای پیش رو:
امروزه با گسترش دانشکدههای داروسازی، تعداد فارغالتحصیلان این رشته به تدریج از نیاز واقعی صنعت و داروخانهها فراتر رفته است. برخلاف استاندارد جهانی که حدود ۶۰ درصد داروسازان در داروخانههای سطح شهر فعالیت میکنند، در ایران به دلایل مختلف این عدد به ۸۵ درصد میرسد. این عدم توازن، در صورت عدم برنامهریزی صحیح، میتواند به بحران اشتغال در این حوزه منجر شود.
از دیگر مشکلات اساسی، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
· وجود قوانین قدیمی و بعضاً ۷۰ ساله که پاسخگوی نیازهای کنونی نیست و گاهی زمینهساز دخالت افراد غیرمتخصص میشود.
· توزیع دارو از طریق پلتفرمهای آنلاین بدون هماهنگی و نظارت متخصصان وزارت بهداشت و داروسازی، که میتواند سلامت مردم را به خطر بیندازد.
· مشکلات ساختاری مانند ارز چندنرخی، تخصیص دیرهنگام ارز برای واردات مواد اولیه و دستگاهها، پیچوخمهای گمرکی و تعیین دستوری قیمت دارو.
· دخالت نهادهای موازی و هلدینگهای بزرگ شبهدولتی (خصولتی) در زنجیره تولید و توزیع، که بخش خصوصی را با چالشهای جدی مواجه میکند.
امید است با عقلانیت و درایت دولت، از تصمیمهای شتابزده جلوگیری شده و با بهروزرسانی قوانین و برنامهریزی جامع، از این صنعت استراتژیک و اشتغالآفرین بهگونهای حمایت شود که ضمن حفظ سلامت مردم، نقش خود را در توسعه ملی ایفا کند.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید