۴۰ روز در میانه مرگ و زندگی؛ دستانی که امید می‌بخشند

مواقع بحران و حوادث، زمانی است که فداکاری و روحیه انسان‌دوستی بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا می‌کند. در چنین لحظاتی نجاتگران هلال احمر، با لباس‌های سرخ خود، بی‌درنگ به میدان می‌آیند تا مرهمی بر درد مردم باشند و امید را به دل آسیب‌دیدگان بازگردانند. حضور این نیروهای فداکار در حوادث و بحران‌ها نشان می‌دهد که فرهنگ ایثار و خدمت همچنان در جامعه زنده است و انسان‌هایی هستند که بی‌ادعا برای نجات جان دیگران از جان خود م ی‌گذرند.

ناجیان و پشتیبانانی سرخپوشی به نام نجاتگران هلال احمر همواره در دوران سختی و رنج به داد مردم می رسند و برای کمک به هم نوع خود از جان خود می گذرند. آن ها سربازان گمنامی هستند که روح و جسم خود را برای نجات جان ها فدا می کنند گویی دستان خدمتگزار آن‌ها آیه‌های زنده خدا بر زمینند.

با هیچ کلام و لغتی نمی توان بزرگی و عظمت کار و تلاش بی ادعای این سربازان را معرفی کرد اما کار آن‌ها نشان می دهد که چه اهمیت و ارزشی را در جامعه ایفا می کنند.

هلال احمر خوزستان از سال گذشته تا کنون ۲ جنگ و حوادث مختلفی از جمله سیل و زلزله های متعدد را با خدمات رسانی به مردم پشت سر گذاشته است. جمعیت هلال احمر ایران در جنگ‌های ۱۲ روزه و تحمیلی سوم ۹ شهید را تقدیم کشور کرد.

دستانی که خستگی را نمی شناسند

گاهی در دلِ تاریک‌ترین لحظه‌ها، وقتی صداها در هم می‌شکنند و ترس بر چهره‌ها می‌نشیند، ناجیانی با جلیقه سرخ پیدا می‌شوند که امید را دوباره روشن می‌کنند.

امدادگران هلال‌احمر آدم‌هایی معمولی نیستند؛ قلب‌هایی هستند که برای دردِ دیگران می‌تپند، دست‌هایی که خستگی را نمی‌شناسند و چشم‌هایی که حتی در میان غبار و آوار به دنبال نجات جانِ یک انسان می‌گردند. آن‌ها نخستین کسانی هستند که می‌رسند و آخرین کسانی که محل حادثه را ترک می‌کنند، بی‌آنکه نام‌شان فریاد زده شود و بی‌آنکه انتظار تشکر داشته باشند.

گاهی لباس‌شان خاکی می‌شود و گاهی اشک‌های پنهانی می‌ریزند، اما لبخندشان هیچ‌وقت خاموش نمی‌شود. امدادگر یعنی کسی که یاد گرفته انسانیت حد و مرز ندارد؛ قلبی دارد که برای لبخند یک غریبه آرام می‌شود و شجاعتی دارد که هر بار به جای عقب‌نشینی، یک قدم جلوتر می‌رود.

بهنام نظری یکی از نجاتگران هلال احمر خوزستان است که تمام چهل روز جنگ تحمیلی پای خدمت‌رسانی به مردم ایستاده است.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا گفت: در شرایط عادی به‌صورت ۲۴ ساعته در حال خدمات‌رسانی هستیم، اما در شرایط جنگی این زحمت و تلاش دوچندان می‌شود.

این نجاتگر هلال احمر عنوان کرد: امدادگران هلال احمر اغلب به‌صورت داوطلب همکاری می‌کنند و این ریسک را به جان می‌خرند که در لحظه وقوع حادثه برای نجات جان هم‌وطن خود پای کار باشند.

نظری افزود: در اغلب موارد، امدادگران هلال احمر در زمان وقوع حادثه در محل حاضر می‌شوند و از جان خود برای نجات دیگران می‌گذرند.

این امدادگر می‌گوید: امدادرسانی به مردم عادی و نظامی هیچ تفاوتی ندارد و با توجه به اینکه خوزستان یک استان مرزی است، بیشتر حوادث در مناطق نظامی رخ می‌دهد و هلال احمر برای امدادرسانی به مکان‌های نظامی بیشتر اعزام می‌شود.

۴۰ روز مجاهدت

این امدادگر هلال احمر خوزستان از ۴۰ روز تلاش برای خدمت به مردم در دوران جنگ تحمیلی سوم گفت و ادامه داد: در ۴۰ روز جنگ تحمیلی، مناطقی بودند که مورد اصابت دومین پرتابه قرار گرفتند و در شرایطی امدادگران کار می‌کردند که احتمال انفجار وجود داشت و در میان مرگ و زندگی خدمات‌رسانی می‌کردند.

وی گفت: با وجود تمام خطرات و صحنه‌های ناراحت‌کننده، نجاتگر باید احساسات خود را کنترل کند و با غلبه بر احساسات، بر امدادرسانی تمرکز داشته باشد.

نظری بیان کرد: این شرایط به مرور بر روح و روان امدادگر نیز اثر منفی می‌گذارد و علاوه بر مضرات جسمی ممکن، بر روح و روان امدادگر نیز آثار نامطلوبی بر جای بگذارد.

این امدادگر با اشاره به خاطرات فعالیت خود در دوران جنگ تحمیلی سوم گفت: بسیاری از امدادگران در دوران جنگ خانواده خود را ندیدند و تنها به فکر امدادرسانی به مردم بودند.

وی ادامه داد: در مواردی برای اینکه خانواده‌ام نگران نشوند، با وجود آنکه در صحنه حادثه بودم، به خانواده به دروغ می‌گفتم در مرکز هستم و به ماموریت نرفته‌ام.

نظری افزود: در ایام جنگ ددمنشانه صهیونیستی – آمریکایی، در یک ماموریت امدادرسان، نظاره‌گر ۱۰ شهید در یک جاده بودم؛ صحنه بسیار دردناکی بود، اما باید به کارم ادامه می‌دادم.

این نجاتگر، مربی و داوطلب هلال احمر خوزستان با بیان اینکه تمام مشاغل انتظامی و امدادی فشارهای روانی و عوارض خاص خود را دارند، گفت: شاید برخی افراد حتی یک بار هم در زندگی صحنه‌هایی را که یک امدادگر می‌بیند، تجربه نکرده باشند و همین یک مورد سختی کار نجاتگران را نشان می‌دهد.

نظری عنوان کرد: جمعیت هلال احمر استان دوره‌های روانشناسی برای نیروها برگزار می‌کند تا امدادگران در نشست‌های گروهی شرکت کنند و با بیان خاطرات خود، تخلیه روانی شوند.

بدترین دوران خدمتم در شرایط جنگ بود

این نجاتگر، مربی و داوطلب هلال احمر خوزستان با بیان اینکه بدترین دوران خدمت او در هلال احمر در شرایط جنگ تحمیلی بود، افزود: در دوران جنگ با صحنه‌هایی مواجه شدم که تا کنون افراد عادی ندیده‌اند و در مواردی شاهد شهدایی بودم که اعضای بدن آن‌ها تکه‌تکه شده بود و این صحنه‌ها قلبم را به درد می‌آورد.

امدادگران هلال احمر افرادی هستند که درد را با تمام وجود حس و لمس می‌کنند و درد را خوب می‌شناسند. آن‌ها نماد واقعی جان‌فدایی، فداکاری و ازخودگذشتگی هستند که باارزش‌ترین دارایی خود، یعنی جانشان را در راه کمک به هم‌وطنان می‌بخشند.

سرپرست معاونت امداد و نجات جمعیت هلال احمر خوزستان در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: بسیاری از شهرهای خوزستان در دوران جنگ تحمیلی سوم آسیب دیدند و به ۲۶ شهر استان از سوی دشمن پرتابه اصابت شد.

حسن منصوری گفت: ۲۷۷ تیم عملیات، کار خدمات‌رسانی و امدادرسانی در دوران جنگ را بر عهده داشتند.

وی بیان کرد: در مجموع ۲۹۸ ماموریت با حضور ۹۰۳ نجاتگر و ۲۶۷ خودرو، شامل آمبولانس، انجام شد و به ۴۵۳ نفر در دوران جنگ خدمات‌رسانی ارائه کردیم که شامل درمان سرپایی، مصدومان و مواردی از جان‌باختگان بود.

منصوری عنوان کرد: سه عملیات آنست (جست‌وجو با سگ‌های زنده‌یاب) برای خروج مصدومان از زیر آوار نیز انجام شد و تیم‌های واکنش سریع و درمان اضطراری نیز فعال بودند.

سرپرست معاونت امداد و نجات جمعیت هلال احمر خوزستان با بیان اینکه داروهای اضطراری در صورت نیاز بلافاصله تامین شد، افزود: تیم‌های سحر برای حمایت روانی مردم وارد عمل شدند و در کنار امدادرسانی درمانی، به سلامت روح و روان مردم نیز رسیدگی شد.

اعزام روزانه ۶ ماموریت در جنگ

منصوری گفت: در شرایط جنگی هر لحظه در حال آماده‌باش بودیم و روزانه تا ۶ بار ماموریت امدادگران اعزام می‌شد و شاهد نهایت تلاش و زحمت نجاتگران بودم.

کار در شرایط انفجار

سرپرست معاونت امداد و نجات جمعیت هلال احمر خوزستان ادامه داد: در اکثر مواقع امدادگران به مناطقی اعزام شدند که بمب ۲ زمانه اصابت کرده بود و جان امدادگر هر لحظه با احتمال انفجار بمب در خطر بود، اما نجاتگران بدون توجه به خطر انفجار، امدادرسانی را ادامه می‌دادند که نشانه شجاعت و فداکاری بی‌حد و مرز آن‌ها است.

منصوری با بیان اینکه با رعایت مسائل ایمنی در استان شهید امدادگر نداشتیم و ۲ نفر نیز مصدوم شدند، خاطرنشان کرد: برخی امدادگران تا ۳۲ روز پای کار بودند و به خانه نرفتند و در کنار خانواده‌های خود نبودند.

وی با اشاره به تجهیزات جمعیت هلال احمر بیان کرد: تجهیزات هلال احمر استان مناسب است، اما با کمبودهایی نیز مواجه هستیم که برای رفع این کمبودها نیاز به همکاری سازمان‌ها داریم.

سرپرست معاونت امداد و نجات جمعیت هلال احمر خوزستان تاکید کرد: با توجه به حساسیت و وسعت خوزستان، نیاز به امکانات و تجهیزات بیشتری برای امر خدمت‌رسانی، به‌ویژه در شرایط خاص، وجود دارد.

وی با اعلام اینکه در خوزستان یک‌هزار و ۶۱۲ امدادگر سازمان‌دهی شده وجود دارد، افزود: این نجاتگران در ۲۶ پایگاه فعالیت دارند که ۹۹۷ نفر از این تعداد آقا و ۶۱۵ نفر خانم هستند.

منصوری این اطمینان را به مردم داد که همواره هلال احمر پای کار است و با ارائه آموزش به امدادگران تلاش داریم تا برای شرایط اضطراری بهترین عملکرد را داشته باشیم.

سرپرست معاونت امداد و نجات جمعیت هلال احمر خوزستان بیان کرد: نقاط ضعف هلال احمر استان در دوران جنگ شناسایی شد و در صدد رفع این مشکلات هستیم.

وی با بیان اینکه همزمان با جنگ، امدادگران هلال احمر به مردم در سیل و زلزله و خدمات نوروزی نیز خدمات ارائه دادند، عنوان کرد: همواره در صحنه بودن نجاتگران نشان می‌دهد که آن‌ها مختص به یک زمان و حادثه نیستند و همزمان در چند میدان برای کمک به مردم جانفشانی می‌کنند.

منصوری از آمادگی هلال احمر برای خدمات‌رسانی در اربعین حسینی نیز خبر داد و گفت: جنگ باعث توقف ماموریت‌های این جمعیت نشد و اجازه نخواهیم داد که سختی و رنجی در حوادث به مردم خوزستان وارد شود.

ناجیان امید

در لحظه‌هایی که ترس و ناامیدی همه‌جا را فرا می‌گیرد و سکوت سنگین حادثه بر شهر و آدم‌ها سایه می‌اندازد، صدایی هست که آرامش می‌آورد؛ صدای امدادگران جمعیت هلال احمر. حضوری که برای بسیاری از مردم، نشانه رسیدن امید در دل تاریکی است. آن‌ها نه فقط برای «نجات»، بلکه برای «امید» می‌آیند؛ برای دست‌هایی که از ترس می‌لرزند، برای نگاه‌هایی که در میان دود و آوار به دنبال نشانه‌ای از زندگی می‌گردند و برای خانواده‌هایی که چشم به راه خبری از عزیزانشان هستند.

فداکاری امدادگران از جنس شعار و روایت‌های دور نیست؛ از جنس بیداری‌های طولانی، خستگی‌های بی‌پایان و قدم زدن در دل حادثه است. آن‌ها در تاریکی شب، در میان آوار ساختمان‌ها، در مسیرهای گل‌آلود سیلاب و در گرمای طاقت‌فرسای مناطق حادثه‌دیده قدم برمی‌دارند؛ جایی که هر لحظه ممکن است خطری تازه رخ دهد. با این حال، مسئولیت و حس انسان‌دوستی آن‌ها را وادار می‌کند که پیش از هر چیز به فکر نجات جان انسان‌ها باشند.

امدادگر هلال احمر گاهی در سخت‌ترین شرایط، میان آوار و دود، میان سیل و آتش، میان سرمای بی‌پناهی و گرمای سوزان، تنها یک اصل را در ذهن دارد: «اول انسان، بعد هر چیز دیگر.» همین باور ساده اما عمیق است که به آن‌ها توان می‌دهد تا خستگی، ترس و فشار روحی صحنه‌های تلخ را کنار بگذارند و با تمام توان برای نجات جان دیگران تلاش کنند.

در نهایت، هلال احمر تنها نام یک سازمان نیست؛ نمادی از مسئولیت، همدلی و انسانیت در جامعه است. حضور نجاتگران در دل بحران‌ها یادآوری می‌کند که حتی در سخت‌ترین و تاریک‌ترین لحظه‌ها نیز امید می‌تواند زنده بماند. امیدی که با تلاش، فداکاری و از خودگذشتگی کسانی شکل می‌گیرد که بی‌هیچ چشم‌داشتی، برای کمک به دیگران قدم در دل خطر می‌گذارند.